De blunders die ik bega.. op stage!

Weet je hoe vaak ik een miscommunicatie heb? Dat is net zoals het horen dat de treinen van de NS op tijd rijden. Joke, dat gebeurt dus ook nooit. Men praat zacht, mompelt of ik let gewoon niet op. Met nadruk op niet opletten, gewoon afwezig zijn of even dagdromen in Amerika. Niet opletten.. de vorige keer..

tumblr_m2zlhiojKt1r0j7njo1_500_large

1. Vorige keer, ik weet het nog zo goed! Het was een mooie zonnige dag net voordat de koude winter begon. Na mijn ochtend, had een dagdienst, zag ik iemand op het balkon zitten, een bewoner. Even een babbeltje maken met de goede knaap is niet verkeerd. Zo gezegd, zo gedaan. “Mooi hé? Die zon.” Antwoordde ik. Een ongemakkelijke stilte van mijn kant. “Ehm, heerlijk weer!” Ging ik snel verder. Struikelend over mijn woorden en opzoek naar nieuwe. Ik was vergeten dat hij niet kon zien. Meneer was namelijk blind.

large-2

2. Mijn stages in de zorg maakte mij weer socialer met de oudere generatie. Tijdens het verzorgen van hen ouwehoerde ik erop los, verwachtte altijd hele antwoorden, totdat iemand mij erop attendeerde .. that’s not gonna happen gurl. Vanwege een beroerte was zij haar spraak verloren en kon zij niet meer spreken. Vandaar dat ze zo naar mij staarde, ik dacht dat het kwam omdat ik nieuw was..

382834_10150602062337674_24609282673_11646799_756611024_n_large

3. Voor het allereerst alleen met een gebroken hart aan de koffietafel van een nieuwe woonkamer waar ik mijn snuffelstage liep. Onzin aan het praten for life, niet oplettend wat ik zei en alleen maar denken aan mijn hufterige crush. Been there, done that right?! Ik floepte wat rare opmerkingen eruit, herhaalde mijn verhalen minstens drie keer omdat mijn gesprekstof opraakte. Dementen afdeling, daar kon dat gewoon because yolo. “Ik wil dood.” Wait whut? Did she just.. Ze herhaalde het opnieuw. Yeap, she did. Fml. Als amateur ging ik erop in. “Waarom?” Vroeg ik stomverbaasd. Ze deed haar beklag, vermeldde alles meerdere keren en herhaalde de gruwelijke woorden telkens opnieuw, totdat er een begeleider kwam aanlopen. Gered. Enkele weken later lag zij terminaal – je-gaat-bijna-dood-fase – ik vertrok van stage en op dat moment hoorde ik dat zij helemaal niet dement was. Arme vrouw, ze kon door het herhalende gezanik het leven niet meer aan. May she rest in peace.

large-2

4. Volgende stage, geen blunders meer maken Cynth! Een geweldige kok met een dwarslaesie. Net vers uit de douche. Ik begon met het droog maken van de voeten om vervolgens de tenen onderhanden te nemen. Daar ging ik met volle moed. “Voelt het droog?” Smile! “Weet ik niet mop. daarom doe jij het.” Kop zo rood als een boei. “Ik kan het niet voelen hé?” Ging hij verder. Crap, again en dat binnen één jaar tijd. Hij was verlamd vanaf zijn middel tot de puntjes van zijn tenen.

large-3

5. Een week later. Nieuwe stage, nog steeds dezelfde als nummer 4. Nieuwe mensen, nieuwe kansen en nieuwe ziektebeelden. Brace aan en gaan met die banaan! Ho, wacht! “Zit het niet te los?” Vroeg ik toen ik Mevrouw aankeek. “Ja, nou jij..” Not again! Ze voelde haar linkerkant niet meer, vanwege de zenuwen die beschadigd waren. Gaat lekker Cynth!

large

6. Schrijvend aan dit artikel, niet meer lettend op de omgeving, maar heerlijk aan het bloggen in mijn pauze. “Wat ruik … lekker!” Zei een dame die de keuken binnenwandelde. Wait, whut? Wat ruik ik lekker? Nou, bedankt! Nope, iemand maakte tosti’s, daarom rook het dus ook zo lekker. Mooie afsluiter Cynth.

Van T-shirts die ik verkeerd aantrok tot aan rokjes die ik niet sexy mocht noemen, omdat God mij dan zou komen halen. Ik moest al de bijbel gaan lezen – meerdere zelfs! – en heb daar meer over de Tweede Wereldoorlog geleerd dan alle “leerzame lessen” op school. Naast de sokken die niet paste vanwege de te lange teennagels of de botsingen met de lift. Yeap, bungelend in het enge ding, omdat de batterij weer leeg was. Rennend met het zweet op mijn voorhoofd door de gangen heen om een nieuwe op te halen. Soms is de zorg best pittig en al helemaal met de blonde blunders van mij erbij. Zo typisch mij!

Wat is jouw hilarische blunder van het werk/stage?

10 thoughts on “De blunders die ik bega.. op stage!

  1. Haha, zo leuk om dit te lezen en herken ook echt super veel.
    Je bent zo met die mensen bezig, en kijkt door hun ziektebeeld heen dat je niet meer door hebt dat sommige mensen wat mankeren.
    Hopelijk volgend jaar februari ook mijn diploma verzorgende-ig :D

  2. hahaha echt, wij kunnen elkaar de hand schudden! Ik heb zoveel rare dingen meegemaakt tijdens stages. De meest domme actie was nog wel mijn Schapenstage (ik heb dierverzorging gestudeerd) waarbij ik met een klasgenoot 3 weken intern ging, bij een boeren gezin inwonen en de schapen helpen aflammeren. Domme stadsmiep dat ik d’r ben dacht ik dat we 3 weken lang lammetjes gingen voeren en knuffelen.
    We kwamen aan bij de boer en hij zei ‘zet jullie tassen maar even aan de kant, we kunnen meteen aan de slag. Pak het glijmiddel maar’. Waarop ik vroeg waarom we dat nodig hadden. Tja, blijkbaar zijn Texelaar schapen niet zo goed in het aflammeren, die hebben hulp nodig. En raad eens wie er tot aan de ellenboog zowat in mama schaap kon gaan lopen wroeten? Yup, stadsmiep. Ik ben zelden zo bleek geweest, werd helemaal misselelijk bij de gedachte…..uiteindelijk is alles goedgekomen en hebben we samen meer dan 200 levende lammetjes op de wereld gezet, maar voor dat ik die knop om had…..damn :P

  3. De verhalen. Lijkt me toch ontzettend moeilijk om in de zorg te werken en dan op al die verschillend afdelingen waar je dan weer zeer attent moet zijn op alle verschillende situaties en belangrijke punten. Werkblunders in de winkel als je iets niet herkent als een winkelitem terwijl je er werkt, awkward.

  4. OMG nummer 3!! Vreselijk maar moet stiekem toch gniffelen.

    Ik werkte als postbode en had een hele stapel kaarten voor één huis. Er stonden wat mensen voor die deur dus ik kom vrolijk aanlopen met mijn stapel, duw het bij iemand in de hand en zeg “Volgens mij is hier een feestje!”
    Was er niet, er was er een dood, het waren condoleance kaarten :-/

  5. Hahahaha, hilarisch artikel! Ik werk voor een jongerenmagazine en ooit stond ik in een verkeerde concertzaal voor een interview. Moest ik dus heel Brussel doorrennen naar die andere zaal… terwijl ik net die dag laarzen van mijn moeder aanhad die een maatje te klein waren. Toen ik aankwam in de juiste concertzaal, stonden mijn voeten vol blaren en kon ik bijna niet meer lopen. Dat interview heb ik dan ook gedaan op mijn sokken… gelukkig kon de band ermee lachen!

  6. Mijn vader werkt ook in de zorg en met kerst gingen alle bewoners dan samen eten en mijn zusje en ik hielpen dan wel eens mee. Na afloop gingen we de mensen in rolstoelen dan naar hun kamer brengen, en dan was er ook een demente vrouw die elke 10 seconden zei ‘Ben je er nog meid?’ ‘Ja ik ben er nog hoor!’ ‘ooooh, oke!’ ….. ‘Ben je er nog meid?’ hahaha ook super dement.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *