Mijn must seen documentaires.

Documentaires, het liefst bingewatch ik ze de hele dag door, vooral omdat je jezelf volledig in een nieuwe wereld kunt storten, meer informatie kan vinden over bepaalde onderwerpen waar je over wilt leren of jou interesseren, maar ook waar je niet mee bekend bent. In de comments en in mijn livestreams kreeg ik vaak de vraag welke docu’s mij het meest aanspraken, vandaar dat ik ze vandaag voor jou op een rij zet. 

must seen documentaires

Het woord favoriet heb ik weggelaten, omdat het over wat zwaardere onderwerpen gaat, maar documentaires die je moet hebben gezien, die misschien wel de kijk over bepaalde zaken doen veranderen. Zelf varieer ik enorm als het aankomt over genres, zowel over dingen die mij aanspreken als waar ik nieuwsgierig naar ben, maar ook het tegenovergestelde op aanraders van anderen.

Klik hier als je de trailer niet kunt bekijken.

Laten we beginnen met mijn favoriete documentairemaker, namelijk Louis Theroux. Waar kan ik zo’n man ophalen? Want ik wil hem hebben. Hij is de crème de la crème als het aankomt op de documentaire wereld, vind ik. Interessante onderwerpen, gevoelige onderwerpen, maar hoe uniek en excentriek het ook is, hij blijft rustig en laat je altijd in je waarde. Zo bijzonder.

Mijn favoriete documentaires van hem zijn de crime varianten, van de gevangenissen die hij bezoekt tot aan het leven op straat, maar ook hoe het leven ervoor staat in de casino’s van Las Vegas, verslaafden en hun leven en dan vooral het nieuwe seizoen genaamd Dark States. 

Klik hier als je de trailer niet kunt bekijken.

Een documentaire die je doet beseffen dat je dankbaar moet zijn voor alles wat je hebt, omdat anderen nooit van een vuilnisbelt zullen komen. Sommigen zijn er geboren en zullen daar op een jonge leeftijd sterven. Zij kennen niet de luxe die vele hebben zoals een dak boven je hoofd, schoon water uit de kraan, laat staan warm water of de warmte in de winter en gewoon drie goede, gezonde en voedende maaltijden op een dag. Wat dacht je van douchen? Elektriciteit? We nemen het zo voor lief en bij het zien van deze docu krijg je een ware reality check. Althans, dat had ik. Maak kennis met Yula!

Het is een hartroerende documentaire die je een kijkje geeft in het leven van iemand met psychische problemen die niet worden erkend met een fataal einde. Zelf was het één van mijn aandachtspunten tijdens de verkiezingen, namelijk de euthanasie wet. Niet te weten dat deze zonder pardon weer van de tafel werd geveegd, nadat men ermee had geleurd in hun verkiezingsprogramma. O, de politiek in Nederland, het naait je nog harder dan TellSell.

Ik vind dat de documentaire een weerspiegeling is van hoe het er nu aan toe gaat in de medische wereld en de maatschappij. Je bent een nummer, je moet aan een aantal symptomen voldoen die eeuwen geleden zijn samengebundeld voordat je pas verder wordt geholpen en die hulp komt in vele gevallen vaak te laat. Het is een lijdensweg, zowel ernaar toe als dat je te horen krijgt dat je euthanasie aanvraag is afgewezen. Wat dan?

Het verdriet van de omgeving zowel van de klap dat de euthanasie niet doorgaat, als de vraag die volgt met “wat nu?” Je raadt het al, zelfdoding. De documentaire heeft “Moeders springen niet van flats” waarin haar dochter het pad beloopt van moeder, gesprekken aangaat met doktoren waar zij onder toezicht was en komen vrienden, familieleden, maar ook de toeschouders voorbij van het moment dat zij van de flat sprong. 

Waterlijken. De titel zegt het al, namelijk een stoffelijk overschot wat ter water is gekomen en door politie-eenheden eruit wordt gevist om vervolgens het onderzoek te starten. Met de meeste documentaires worden de randen er wat afgehaald, krijg je weinig te zien en voornamelijk informatie voorgeschoteld, maar hier dit dat niet het geval. 

De waterpolitie krijgt een oproep binnen en daar begint het meteen. Je ziet deels het lichaam voorbij komen en het onderzoek zelf, inclusief autopsie waar ook redelijks wat wordt gefilmd. Tijdens dit moment doen ook werknemers hun verhaal, hoe zij erin staan is zo ontroerend.

Wij gaan er vanuit dat iemand wordt opgehaald en opgelapt als hij/zij is overleden, maar denken nauwelijks na bij hoe men zich daarbij voelt, de persoon die het werk verricht. Een interessante documentaire, kan vrij grof zijn qua beeldmateriaal, zelfs ik moest hier en daar het geluid wat zachter zetten vanwege enkele sound effects bij de autopsie.

Het zijn vrij heftige documentaires, maar de crime docu’s zijn vrijwel bekend, worden vaak uitgezonden op televisie, helemaal op Discovery Channel, maar dit zijn wat exclusieve exemplaren. Trouwens, bij NPO heb je een categorie met documentaires waarin ik regelmatig interessante docu’s vind, waaronder “Het beste voor Kees” of “Officier van Justitie – dossier van een moordzaak” maar ook “het drama van Alphen, 5 jaar later” en meer.

Wat is jouw must seen docu?


One Comments

  • Irma

    02/06/2018

    Jeeee ik hoef me deze vakantie niet te vervelen!
    Ik kijk vooral veel moord- en misdrijfdocumentaires uit Amerika.
    Zo spannend altijd! Documentaires over familiedrama’s zijn ook altijd een must see.
    Als je het interessant vind om een docu te zien over hoe de drag cultuur was jaren geleden in Amerika, raad ik ‘Paris is Burning’ aan!

    Reply

Geef een reactie